All Posts By:

go2askanne

อร่อยเบอร์แรง : เบอร์เกอร์เชียงใหม่

ก่อนที่เบอร์เกอร์จะกลายเป็นขนมปังกลมใส่ไส้เนื้อสับนั้น อดีตมันเคยเป็น เนื้อบดปั้นก้อนกินเป็นจานหลักเหมือนสเต็ก แพร่หลายในประเทศเยอรมันตั้งแต่ศตวรรษที่ 18  กำเนิดของอาหารจานนี้คือ การแก้ปัญหาเนื้อส่วนที่เหนียว ที่เอาไปทำอะไรก็ไม่อร่อยก็เลยเอามาสับปรุงรสเสียเลย เมื่ออาหารฮิตขนาดนี้ เวลาคนเราเดินทางไปไหน หรือไปตั้งรกรากที่ไหน เราก็จะเอาอาหารสูตรของที่บ้านติดตัวไปเป็นปกติ ชาวเยอรมันออกจากท่าเรือแฮมเบอร์ก ไปยังอเมริกา ก็พกสูตรอาหารจานนี้ติดตัวไปด้วย อาหารจานนี้ก็เลยไปฮิตที่อเมริกา โดยชาวเยอรมันที่เดินทางมากับ Hamburg America Line มีชื่อเรียกว่า Hamburgers ทีนี้สิ่งอันที่เข้ามาในเมืองใหม่อย่างอเมริกา ก็มีการปรับให้เข้ากับวิถีของคนอเมริกัน โดยเอาขนมปังกลมที่เคยอยู่ข้างๆ มาผ่าแล้วเอาเจ้าเนื้อสับนี่ใส่ไปเสียเลย จะได้กินง่ายๆ เรื่องการเคลมว่าใครเป็นคนคิดทำแฮมเบอร์เกอร์คนแรก คงจะเหมือนคนที่เคลมว่า…

เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก

เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก ค่อนข้างสะบักสะบอม ทำไมต้องมาป่วยทริปเกาหลีญี่ปุ่นนะ ไม่เข้าใจเลย เตรียมการ์ดถ่ายรูปมามากมาย ถ่ายจริงไม่ถึงกิ๊ก เศร้ามากมายทีเดียว…

เที่ยวเกาหลีครั้งแรก

เที่ยวเกาหลีครั้งแรกกับนักกินทีมชาติ ในปี 2015 แต่กินได้ไม่เต็มที่เพราะดันป่วยซะก่อน เกาหลีดีจริง เดินเข้าร้านไหนก็อร่อย…

กินเที่ยวที่หลวงพระบาง

ที่หลวงพระบางไม่ได้มีแค่ ตักบาตรข้าวเหนียว กินเฝอ หน้าวัดแสน กินส้มตำเจ๊ติ๋ม แต่หลวงพระบางยังมีเรื่องราวอีกมากมายให้ค้นหา…

Cafe des Artists ศิลปะแห่งการกิน อยู่ คือ

“Je pense donc je suis” เป็นคำพูดของ René Descartes นักปรัชญาชาวฝรั่งเศสที่อุทานเมื่อได้ค้นพบตัวเองว่า “ข้าพเจ้าคิด ดังนั้นข้าพเจ้าจึงมีตัวตน” สำหรับชูชกแล้วนั้นต้องอุทานว่า “Je mange donc je suis” ข้าพเจ้ากิน ดังนั้นข้าพเจ้าจึงมีตัวตน ในเมื่อชัดเจนในตัวตนแล้ว ก็ต้องชัดเจนในปรัชญาแบบชูชกว่า “ไม่อร่อย ไม่เอาเข้าปาก” จึงเป็นที่มาของการ ค้นหาปรัชญาของการกิน อยู่ คือ เพื่อให้บรรลุความเป็นชูชกแบบชิคๆ คูลๆ โดยเสาะหาร้านที่งามตาและอิ่มท้องไปด้วย…

True Thai Taste ณ ข้าวปลาอาหาร

อิ่มละไม…ใจมีสุข ณ ข้าว ปลา อาหาร จากร้านนาซิจำปู๋ สู่ร้านข้าวปลาอาหาร การเดินทางบนเส้นทางสายอาหารของ แสงมณี แสงบุญ กับเพื่อนสนิท สุรพงษ์ ทรัพย์เสริมทวี ที่มีสารตั้งต้นเพื่อให้คนเชียงใหม่ ได้ลิ้มรสอาหาร ที่สวยที่ตา สุขที่ในอิ่มที่ท้อง “สวยรูปจูบหอม” เป็นไอเดียเริ่มแรก ของเขาในการทำร้านอาหารทั้งสองร้าน ความตั้งใจที่มุ่งมั่นนี่เองที่ทำให้ร้านอาหาร มีแฟนคลับ และ มีมิตรรักนักกินมากมายติดตามมารับประทานอาหารที่ร้านอาหารของพวกเขาเสมอ เพราะมีความเชื่อว่า สิ่งใดที่พวกเขาทำ ย่อมเป็นสิ่งอันที่ดีงาม และอร่อย “ที่มาของชื่อ ทั้งสองร้านคือ ข้าว ปลา…

Bombay Hut Multicuisine

การเดินทางของรสชาติ Multicuisine by Multitalented Chef เมื่อการแสวงหาความรู้และตัวตน ไม่ได้จำกัดอยู่ที่ตำรา กรุงธนะ นิ่มหนู หรือพี่ช้าง ที่ใครๆ หลายๆคนเรียกว่า เชฟพี่ช้าง เขาได้ออกเดินทางมาแล้วหลายพันไมล์ ได้ลองทำมาแล้วหลากหลายอาชีพ และได้ถามตัวเองตลอดเวลา ว่าจะไปต่อในทิศทางไหน ด้วยความสามารถของเขานั้นก็เอื้อให้เขาสามารถเดินทางไปได้ในทุกเส้นทางอาชีพที่เขาชอบ คำตอบในใจจึงเป็นเรื่องของความสบายใจและความสุขในการทำงานมากกว่าเรื่องอื่นๆ “รวมการเดินทางไปอินเดียกว่า 10 ปี แบ่งเป็นช่วงๆ  ช่วงแรก ไปเรียน  ayurvedic กลับมาเมืองไทยแล้วกลับไปอีก ตอนไปครั้งสุดท้ายก็กลับไปทำงานด้านอาหาร ไปจอยกับ โรงแรมที่นั่น…

Live Like Locals: A day in Vientiane

พี่ชายคนหนึ่งที่กำลังจะไปทำธุรกิจที่เมืองลาวถามฉันว่า คนที่เวียงจันทน์ เขาทำอะไรกัน เขากินอยู่กันยังไง …เอ…ก็ไม่รู้สินะ เพื่อนบางคนที่เมืองไทยก็บอกว่าอาหารคนลาว มีแต่เฝอชามใหญ่ๆ แจ่วบอง และอะไรๆ ก็ผงชูรส อันนี้เถียงหัวชนฝาเลย เพราะว่าเวียงจันทน์ที่ฉันรู้จักแต่ไหนแต่ไร มีทางเลือกค่อนข้างหลากหลาย มีอาหารเวียดนามอร่อย อาหารฝรั่งเศสดีงาม ไม่รวมถึงอาหารยุโรปสัญชาติอื่นๆ หรือแม้แต่อาหารอินเดีย ที่นี่ก็รสชาติไม่เป็นสองรองใคร  พี่ชายบอกว่างั้นเก็บกระเป๋า เราไปลองไปกินอยู่แบบคนเวียงจันทน์ดูสักวัน ไปครั้งนี้ท่านพี่จองที่พักเดินทางแบบถามเพื่อนเอา พี่สาวนักเดินทางอีกคนได้ยินก็นิ่วหน้าบอกว่าทำไมไม่จองกับพวกแอ็พพลิเคชั่นอย่าง Traveloka ได้ของดีและถูกด้วย พี่ชายก็บอกว่าไม่จองดีกว่า อันนี้แหละคนแนะนำมาใช้เว็บพวกนั้นเดี๋ยวต้องมาจ่ายยิบย่อยทีหลัง มันไม่เหมือนหน้าเว็บ ระบบคนรู้จักนี่แหละดีสุด ตามประสาผู้น้อยเบี้ยน้อย…

Seafood Jao at Holiday Inn

เหนื่อยข้ามทะเลใจ…ไปกินทะเลในจานริมแม่น้ำปิง ปกติเป็นคนไม่ค่อยกินอาหารโรงแรม เพราะคิดว่า อาหารโรงแรมมันชืดเย็นไร้จิตวิญญาณ และชืดเย็นเหลือเกิน มีอยู่ไม่กี่โรงแรมที่ชอบไป และฮอลิเดย์อินน์เป็น 1 ในนั้น หลายครั้งกินเยอะ กินทนจนอิ่มชนิดที่ว่าเจอแบงค์พันตกพื้นนี่ก้มเก็บไม่ได้เลย  ขึ้นรถต้องปรับเบาะตรงขับ 40 ตกหลุมมีเคือง ทำนองนั้น แต่ก็ไม่ได้ไปลองชิมมาหลายปี จนกระทั่งช่วงนี้เห็นที่ใครๆ ก็พูดถึง บุฟเฟต์ Seafood Jao ร่ำลือกันว่าราคาหลักร้อย แต่คุณภาพหลักหมื่น และที่สำคัญ กินไปไม่ต้องรีบ เพราะกินได้เรื่อยๆ จนกว่าเขาจะปิด คือ สี่ทุ่มครึ่ง…

Wonderful Indonesia: อินโดนิเซีย 101

ขุมทรัพย์แห่งเครื่องเทศ และสีสันแห่งความต่าง ตอนมีเพื่อนบล็อกเกอร์ชาวฟิลิปปินส์ กับชาวอินโดนิเซียถามว่าทำไมถึงไม่เคยเที่ยวอินโดนิเซีย ไม่รู้ว่าทำไมตอบไปว่า “I’ve never traveled below the equator” เพื่อนๆ นี่หัวเราะลั่น เพราะคงไม่เคยมีใครให้คำตอบที่ใช้ศัพท์แสงทรงภูมิแต่ดูตรรกะวิบัติขนาดนี้ คำตอบถัดมาคือกลัวน้ำเพราะว่ายน้ำไม่เป็น อันที่จริง…ลึกๆ แล้ว เป็นเพราะมีมิตรสหายท่านหนึ่งบอกว่า “อาหารอินโดนิเซียไม่อร่อย” คำนี้ดังก้องในหูและสั่นคลอนหัวใจน้อยๆ ของชูชกหญิงมาตลอด ประเทศนี้จึงหายจากลิสต์ท่องเที่ยวอย่างง่ายดาย วันวารของเมืองเล่าเรื่องอาหาร จนกระทั่ง ได้รับการตอบรับจากทีมงาน Trip of Wonders, Wonderful…