Browsing Category

My Trips

Live Like Locals: A day in Vientiane

พี่ชายคนหนึ่งที่กำลังจะไปทำธุรกิจที่เมืองลาวถามฉันว่า คนที่เวียงจันทน์ เขาทำอะไรกัน เขากินอยู่กันยังไง …เอ…ก็ไม่รู้สินะ เพื่อนบางคนที่เมืองไทยก็บอกว่าอาหารคนลาว มีแต่เฝอชามใหญ่ๆ แจ่วบอง และอะไรๆ ก็ผงชูรส อันนี้เถียงหัวชนฝาเลย เพราะว่าเวียงจันทน์ที่ฉันรู้จักแต่ไหนแต่ไร มีทางเลือกค่อนข้างหลากหลาย มีอาหารเวียดนามอร่อย อาหารฝรั่งเศสดีงาม ไม่รวมถึงอาหารยุโรปสัญชาติอื่นๆ หรือแม้แต่อาหารอินเดีย ที่นี่ก็รสชาติไม่เป็นสองรองใคร  พี่ชายบอกว่างั้นเก็บกระเป๋า เราไปลองไปกินอยู่แบบคนเวียงจันทน์ดูสักวัน ไปครั้งนี้ท่านพี่จองที่พักเดินทางแบบถามเพื่อนเอา พี่สาวนักเดินทางอีกคนได้ยินก็นิ่วหน้าบอกว่าทำไมไม่จองกับพวกแอ็พพลิเคชั่นอย่าง Traveloka ได้ของดีและถูกด้วย พี่ชายก็บอกว่าไม่จองดีกว่า อันนี้แหละคนแนะนำมาใช้เว็บพวกนั้นเดี๋ยวต้องมาจ่ายยิบย่อยทีหลัง มันไม่เหมือนหน้าเว็บ ระบบคนรู้จักนี่แหละดีสุด ตามประสาผู้น้อยเบี้ยน้อย…

Wonderful Indonesia: อินโดนิเซีย 101

ขุมทรัพย์แห่งเครื่องเทศ และสีสันแห่งความต่าง ตอนมีเพื่อนบล็อกเกอร์ชาวฟิลิปปินส์ กับชาวอินโดนิเซียถามว่าทำไมถึงไม่เคยเที่ยวอินโดนิเซีย ไม่รู้ว่าทำไมตอบไปว่า “I’ve never traveled below the equator” เพื่อนๆ นี่หัวเราะลั่น เพราะคงไม่เคยมีใครให้คำตอบที่ใช้ศัพท์แสงทรงภูมิแต่ดูตรรกะวิบัติขนาดนี้ คำตอบถัดมาคือกลัวน้ำเพราะว่ายน้ำไม่เป็น อันที่จริง…ลึกๆ แล้ว เป็นเพราะมีมิตรสหายท่านหนึ่งบอกว่า “อาหารอินโดนิเซียไม่อร่อย” คำนี้ดังก้องในหูและสั่นคลอนหัวใจน้อยๆ ของชูชกหญิงมาตลอด ประเทศนี้จึงหายจากลิสต์ท่องเที่ยวอย่างง่ายดาย วันวารของเมืองเล่าเรื่องอาหาร จนกระทั่ง ได้รับการตอบรับจากทีมงาน Trip of Wonders, Wonderful…

Flower and Food Blooming at Royal Agricultural Station Angkhang

อ่างขาง…เส้นทางอร่อย รูป: Wisawa Jongpaiboon/Mickey Pensuda ข้อมูล: พี่มิกกี้ ดอกซากุระแต๊ๆ ไม่ใช่นางพญาเสือโครง (เขาเอามาดองเกลือใส่ซุปกุ้ง แบบญี่ปุ่นอร่อยมาก มีขายที่เทนโกกุค่ะ)         ฤดูหนาวปีนี้ แม้พื้นราบไม่หนาวอย่างใจ แต่บนดอยก็ยังมีความหนาวเย็นพอให้หนังหน้าได้ตึงขึ้นมาบ้าง และยังทำให้เราได้งัดเสื้อกันหนาวที่เก็บไว้เมื่อนานนม ออกมาใช้เสียที วันหนึ่งกลางฤดูหนาวที่ร้อนระอุ คณะทัวร์ตัวกลมทีมงาน Go2askanne ก็ถูกชักชวนให้เอาเสื้อกันหนาวออกมาสะบัดฝุ่นแล้วออกเดินทางด้วยกัน สถานีเกษตรหลวงอ่างขาง ดอกซากุระสีหวานแข่งกับสีของฟ้า    …

Muang Pan Trip#2

ปานจะฟิน…กินเที่ยวที่เมืองปาน # 2 ส่วนประกอบไส้อั่วเห็ดหอม รอบที่เราไป แม่บ้านเขาใส่ใบชาซอยละเอียดมาให้ด้วย ได้กลิ่นใบชานิดๆ อร่อยไปอีกแบบ                     ต่อเนื่องจากโพสที่แล้ว พาไปเที่ยวแจ้ซ้อน หนึ่งในตำบลชื่อดังของอำเภอเมืองปาน คราวนี้พากันไปแนบชิดธรรมชาติ ไปกินนอนที่บ้านป่าเหมี้ยง และไปตะลอนชิมผลไม้เมืองหนาวออร์แกนิคที่บ้านแม่แจ๋ม น่าเสียดายที่ไปเก็บข้อมูลที่บ้านป่าเหมี้ยงไม่ได้นอนแต่ก็ยังได้เรื่องราวดีๆ มาฝาก ไส้อั่วเมื่อทำเสร็จแล้ว เนื้อแน่นมีมันปนนิดๆ  …

Maung Pan Trip#1

 ปานจะฟิน…กินเที่ยวที่เมืองปาน #1 ไข่ …ไข่….ไข่….ไอเทมพี้คๆ ของตำบลแจ้ซ้อน ทำไมน่ะหรือ หึๆๆๆ ไล่อ่านไปเรื่อยๆ นะค้า ในช่วงเทศกาลนี้ ใครๆ ก็ไปเที่ยวส่วนใหญ่จะเที่ยวตามสถานที่สำคัญจุดท่องเที่ยวใหญ่ๆ ฉันเลยอยากแนะนำ อำเภอเล็กๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ในม่านหมอก ‘อำเภอเมืองปาน’ อยู่ทางด้านเหนือของจังหวัดลำปาง อำเภอที่เป็นที่ตั้งของอุทยานแห่ชาติแจ้ซ้อน นั่นเองค่ะ ถ้าขับรถไปตั้งจีพีเอสว่าไปแถวแจ้ซ้อนก่อนก็ได้ เพราะแถวนั้น ดูจะมีที่ให้เที่ยวหลายๆ ที่ ในตัวอำเภอเมืองจะเงียบกว่า เมืองปานห่างจากอำเภอเมืองลำปาง เพียง 84 กิโลเมตร เดินทางด้วยรถยนต์แค่ชั่วโมงครึ่งเท่านั้น พักที่อุทยานแจ้ซ้อนหรือบริเวณใกล้เคียงก็สะดวกดีค่ะ…

Phayao: Foodtorial (2)

พะเยาพุงกาง (2)   ร้านกาแฟ นิทาน บ้าน ต้นไม้ ร้านอบขนมเอง แต่งร้านสวยน่ารักซ่อนตัวในดงร้านขนมจีน            ใครๆ ก็อาจจะคิดว่า ไปพะเยา ไปกิน กุ้งเต้น ปลานิล ปลาคัง ปลาส้ม อันที่จริงแล้ว พะเยายังมีร้านน่ารัก รสนิยมวิไลซ่อนตัวอยู่ ไม่ว่าจะเป็นร้านพิซซ่าที่เป็นพิซซ่าจริงๆ ไม่ใช่พิซซ่าชีสเค้กขนมปังหนาๆ ใส่กลิ่นพิซซ่า ร้านกาแฟ…

Phayao: Foodtorial (1)

พะเยาพุงกาง (1) กุ้งเต้น อาหารริมกว๊านที่ใครๆ ก็ต้องมาโดนสักครั้ง เป็น Signature ริมกว๊าน มีขายทั้งในร้าน เป็นรถเร่           คำถามที่พบบ่อยในการเปิดบล็อกและเพจอาหาร มักจะมีคนเข้ามาถามว่า ไปจังหวัดนั้นจังหวัดนี้ กินอะไรดี ครั้นจะบอกว่า “Google is your best friend” ก็แลดูเป็นแอดมินเพจอาหารไก่กา ที่หาความรับผิดชอบต่อลูกเพจไม่ได้ ด้วยความรักและรับผิดชอบต่อการรอคอยคำตอบของลูกเพจ จึงอุทิศตนเป็นเครื่องโม่อาหารระเบิดร่างกันไป ดังนั้นเมื่อเดินทางไปทำงานจังหวัดอื่นๆ…

Southern Laos Adventure2

แบกเป้เที่ยวลาวใต้ 2 มหานทีสี่พันดอน (ตีพิมพ์แล้วในนิตยสาร Happy + พ.ศ.2555) Pearl of Mekhong ไข่มุกแห่งแม่โขง จุดท่องเที่ยวของลาวใต้ที่นักท่องเที่ยวทุกคนต้องไปเช็คอิน        จากหน้าผา ภูสูงและผืนม่านน้ำตกของที่ราบสูงโบลาเวน เส้นทางขรุขระลื่นชื้นเย็น กลายเป็นคอนกรีตแห้งร้อนระอุคละคลุ้งไปด้วยฝุ่นของถนนทางออกบ้านหนองหลวง ระหว่างทางมีมอเตอร์ไซค์ขายของคล้ายรถพุ่มพวงขับผ่านเป็นระยะๆ แต่เป็นพุ่มพวงที่ขายเครื่องใช้ในบ้าน เช่น ตะหลิว หม้อ ครก ไปจนถึงที่นอนปิกนิค คล้ายโฮมโปรเคลื่อนที่ สองข้างทางบนเส้นหลักก่อนไปชมน้ำตกคอนพะเพ็งไข่มุกแห่งแม่น้ำโขงนั้นมีร้านขายของเหมือนๆกัน แต่มากที่สุดคือถ่าน…

Southern Laos Adventure1

แบกเป้ไปลาวใต้ 1 ‘ชีวิตบนเส้นลวดและความหมายของไม้ง่าม’ (ตีพิมพ์แล้วในนิตยสาร Happy +ปี 2555) มองเวียงจันทน์ผ่านกระจกเครื่องการบินลาวจากเมืองไทยร่อนลงที่สนามบินวัดไต         ฉันเป็นคนที่ใช้ชีวิตสุ่มเสี่ยงตลอดเวลา เพราะเวลาใครชวนไปเที่ยวที่ไหน นอกจากจะใจง่ายแล้วยังไม่ค่อยถามรายละเอียด ครั้งหนึ่งเขาชวนไปเที่ยวน่าน ไม่ฟังให้ดีว่าไปล่องแก่งน้ำว้า เกือบเอาชีวิตไม่รอดจากกระแสน้ำว้าเชี่ยวกรากในฤดูฝน คราวนี้เหมือนกัน เนื่องจากอ้ายอินที เจ้าของ Green Discovery ที่รู้จักกันมาตั้งแต่ไปเที่ยวเวียงจันทน์ หลายต่อหลายครั้ง แกชวนไปเที่ยวลาวใต้ แต่ก็ไม่ได้ถามแกให้ละเอียดว่าไปทำอะไรบ้าง วางแผนคร่าวๆ แล้วก็แบกเป้มาเลย…

Cape Town Wine Routes

ท่องเส้นทางเมรัยแห่งกาฬทวีป (ตีพิมพ์มาแล้วในนิตยสารไฟน์เด)  Cape of Good Hope ภาพถ่ายจากจุดชมวิวที่ Cape Point           ณ จุดที่ มหาสมุทรแอตแลนติกและมหาสมุทรอินเดียมาบรรจบกัน คือ  Cape Alguhas แหลมที่อยู่ปลายสุดของทวีปอาฟริกาใต้ ทวีปนี้ค้นพบโดย ชาวโปรตุเกส ด้วยความอุดมสมบูรณ์ของแร่ธาตุและจุดสำคัญของการพาณิชย์ทางทะเล ทำให้ชาวต่างชาติอื่นๆเข้ามาในดินแดนนี้ด้วยคือ ชาวดัตช์ และชาวอังกฤษ แต่สิ่งที่ทำให้คนไทยหลายคนรู้จักประเทศอาฟริกาคือ ดินแดนที่ยื่นออกไปทางมหาสมุทรแอตแลนติกที่เรียกว่าแหลมกู้ดโฮป หรือ…